فریادِ ضمیر ناخودآگاه
به هر که دوست می داری بیاموز که : عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر که دوست تر می داری بچشان که : دوست داشتن از عشق برتر است. علی شریعتی ایستادن اجبار کوه بود رفتن سرنوشت آب افتادن تقدیر برگ و صبر پاداش آدمی پس بی هیچ چشم داشتی حراج محبت کنیم که همه ی ما . . . . . . خاطره ایم جــاده يعنـی غربـت... بــاد ، آواز ، مســـافر ، و كـمی ميــل بــه خـواب شاخ پيچك و رسـيدن ، و حيـاط . مـن ، و دلتنگ ، و اين شيشه ی خيس می نويسم ، و فضا. می نويسم ، و دو ديوار ، و چندين گنجشك يك نفر دلتنگ اسـت . يك نفر می بافد يك نفر می شـمرد . يك نفر می خواند زندگی يعنی: يك سار پريد . از چه دلتنگ شدی؟ دلخوشی ها كم نيست... غرض،
نهفتن آن فتنه نهاني نيست توان
گفتن آن راز جاوداني نيست پر از اميد و هراسم كه هيچ حادثهاي شبيه
آمدن عشق ناگهاني نيست ز
دست عشق بهجز خير، برنميآيد وگرنه
پاسخ دشنام مهرباني نيست درختها
به من آموختند فاصلهاي ميان
عشق زمين و آسماني نيست به
روي آينه پرغبار من بنويس بدون
عشق جهان جاي زندگاني نيست.
